Utrecht – Peter J.R. Vermaat (1963) heeft de HC Trofee Schrijfwedstrijd 2009 gewonnen. De jury wees de inzending van Peter J.R. Vermaat opvallend snel en unaniem aan als winnaar: “Deze schrijver is veelzijdig en laat dat graag zien.” Vermaat krijgt 1.000 euro mee naar huis en een beeldje van Lex Heilijgers.
De jury, die bestond uit Hanneke van Eijken, Geneviève Waldmann, Stephan Enter en Joop van Kan, onder leiding van wethouder Floris de Gelder, ontving 100 inzendingen, waarvan 65 poëzie en 35 proza.
Volgens de jury is de toon van de gedichten eigen en soms archaïsch, en doet in de verte soms aan Achterberg denken, maar een gedicht als ‘Ik wil een Tour de France’ laat weer een andere kant zien van de dichter, het is direct en ironisch en lijkt een parodie van Ilja Leonard Pfeiffers ‘Ik wil een nieuwe poëzie’.
“De jury was in het bijzonder vol lof over de gedichten ‘Gekapt’, ‘Dal’, ‘Handomdraai’ en ‘Black Island’. Het juryrapport meldt: “De dichter beheerst de taal goed, en de beeldspraak is treffend, zoals bijvoorbeeld te zien is in het gedicht ‘Handndomdraai’: ‘Volgens de uurbewerker van het vorstenhuis, / die alle klokken op de juiste duren zet, / loopt hij een handomdraai met God gelijk’. Hier is sprake van grote originaliteit.”
De tweede prijs – groot 500 euro – gaat naar de inzending van dichter Frouke Arns, en de derde prijs – groot 250 euro – gaat naar het verhaal ‘Mijn onooglijk talent ‘ van Jos Jansen.
Drie gedichten van Vermaat:
Kantelstond
Schermbeelden doven traag. Een toetsenbord
knaagt op de laatste pizzakruimels, stuurt
vingers met wachtwoorden over mijn mond.
–
Als in de avondschemering het schoonmaakgilde
dit schuwe uur door de kantoren kruipt
en de vervuiling uit vergaderkamers fluistert
de ontucht van papierbakken verdraagt,
druip ik lichtzuchtig op de spiegelruiten,
ontdoe liftkokerrokjes van hun staalskelet,
laat kraakbeen groeien onder keldervloeren.
–
Geluiden die in trappen huizen, vallen stil.
Achter de open deuren ga ik naakt opzij
en hul mij in de luchtstroom van de gangen,
die met de schijn nog uit mijn hoofd ontwijkt.
Handomdraai
Volgens de uurbewerker van het vorstenhuis,
die alle klokken op de juiste duren zet,
loopt hij een handomdraai met God gelijk.
–
Vertraging gaat bij licht zijn gangen na,
voortdurend achtervolgd door tijdverlies.
Na avondschemering laten alleen
zijn vingerafdrukken zich lezen.
–
Zo ben ik hier met woorden in de weer
die een moment de ware wereld zijn
van maat en klank. Van kleur en ik.
Vanaf de tong een ademtocht respijt.
–
Wanneer ik loslaat, glijdt het langs mij heen
de open mond in van wie juist zijn geld
verwedde op volledigheid.
Ik wil een Tour de France
Ik wil een Tour de France
die zo rond is dat geen renner
de bochten houden kan, zo steil
dat de afzink ondergronds gaat.
–
Ik wil een Tour de France
die door het landschap golft
en horden waterfietsers doet
stranden in de baai van Quiberon.
–
Ik wil een Tour de France
waarvoor geen sponsor op de mat
wil liggen, geen locale dikbuik
ooit het startpistool in handen neemt.
–
Ik wil een Tour de France
van rubber en randdebielen
die een ploegentijdrit
aangaan met kickboksende kardinalen
zonder dispensatie.
–
Ik wil een Tour de France
zo geil dat Sarkozy van lust
zijn Carla laat boeleren met
de schooiers van Marseille.
–
Ik wil een Tour de France
die tot in eeuwigheid
in Wales zich afspeelt
rond Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch.