De vrijdag volgens Ali Şerik

Ali Şerik. Foto: Hans Erkelens
Ali Şerik. Foto: Hans Erkelens

Amersfoort – Ali Şerik werd in 1962 geboren in Turkije. Hij was zeven jaar toen hij voor het eerst in Nederland kwam wonen. Voor de Amersfoortse Courant schreef Ali Şerik een aantal jaren een column. Zijn eerste gedichten waren in het Turks, die werden gepubliceerd in Turkstalige tijdschriften in Nederland en Turkije. Uitgeverij Broy in Istanbul heeft drie gedichtenbundels van zijn hand uitgegeven. Nederlandstalige gedichten van Ali Şerik zijn opgenomen in verzamelbundels van Taalpodium Utrecht / Zeist. Doorbloeiend Heimwee is zijn laatste Nederlandstalige bundel.

De laatste engel
Toen ik het aanhoorde, was ik terneergeslagen
de kilte van de avond nestelde zich in mijn droefenis
de laatste engel was dood
Nu zoek ik haar
in de tranen van de pasgeborenen
in de trek van de kraanvogels
in de sporen die een kiem laten groeien
In elke richting gaat mijn twijfel
met elke wind verdwaal ik
Moet de laatste engel vinden
voordat haar witte vleugels besmeurd raken
met aardse vlekken
met de gele bloemen van Achillea
die haar niet kunnen genezen
Voordat iemand haar vindt
haar begraaft op een dorre plaats
op een plaats waar geen klaproos bloeit
op een rots waar de hoop
elke dag wordt gesnoeid
Moet de laatste engel vinden
voordat iemand haar lippen kust
haar gouden haar knipt
Welke stad heeft de engel in haar schoot
welke berg heeft haar val uit de wolken opgevangen
in welke zachte woestijn ligt ze
welke rivier draagt haar langzaam mee
mee naar de koude woeste zee
Ik moet de laatste engel vinden
voordat iemand anders het doet
om haar te laten rusten
aan de kale muur boven mijn bed
De laatste engel
Toen ik het aanhoorde, was ik terneergeslagen
de kilte van de avond nestelde zich in mijn droefenis
de laatste engel was dood
Nu zoek ik haar
in de tranen van de pasgeborenen
in de trek van de kraanvogels
in de sporen die een kiem laten groeien
In elke richting gaat mijn twijfel
met elke wind verdwaal ik
Moet de laatste engel vinden
voordat haar witte vleugels besmeurd raken
met aardse vlekken
met de gele bloemen van Achillea
die haar niet kunnen genezen
Voordat iemand haar vindt
haar begraaft op een dorre plaats
op een plaats waar geen klaproos bloeit
op een rots waar de hoop
elke dag wordt gesnoeid
Moet de laatste engel vinden
voordat iemand haar lippen kust
haar gouden haar knipt
Welke stad heeft de engel in haar schoot
welke berg heeft haar val uit de wolken opgevangen
in welke zachte woestijn ligt ze
welke rivier draagt haar langzaam mee
mee naar de koude woeste zee
Ik moet de laatste engel vinden
voordat iemand anders het doet
om haar te laten rusten
aan de kale muur boven mijn bed

– Ali Şerik

One Reply to “De vrijdag volgens Ali Şerik”

Comments are closed.