De vrijdag volgens Ali Şerik

Het zomerhuis
In het zomerhuis wachten de meubels
onder de witte lakens als een tafel
waarop je een maaltijd voor vrienden dekt
Als je luistert kan je het gegiechel
van vorig jaar nog horen
de wilde verhalen hangen nog steeds aan de kapstok
Als het zon lukt om door een klein opening
tussen de gordijnen door te glippen
zie je stofdeeltjes in de lucht traag zweven
de wind doet altijd zijn intree
hoe goed de ramen ook zijn gesloten
Als de bewoners komen
slaan ze alle ramen en deuren open
om plaats te maken voor nieuwe herinneringen
Daarna moeten ze als eerst de dode insecten opvegen
hun dood heeft immers geen plaats in een huis
de nachtvlinders, vliegen, spinnen en ander klein wezens
liggen op de vloer alsof ze nog weg kunnen
De mieren die elk jaar weer het huis bestormen
als een klein leger van ontdekkingsreizigers
zijn even snel weer vertrokken
als de bewoners terug zijn naar hun stad
Maar nu is de deur nog steeds op slot
het is al augustus en september wacht ongeduldig
zo te zien komt niemand dit jaar
er is een economische crisis
in het land waar ze vandaan komen
hopelijk begint daar geen oorlog
Ali Şerik. Foto: Hans Erkelens
Ali Şerik. Foto: Hans Erkelens
Amersfoort – Ali Şerik werd in 1962 geboren in Turkije. Hij was zeven jaar toen hij voor het eerst in Nederland kwam wonen. Voor de Amersfoortse Courant schreef Ali Şerik een aantal jaren een column. Zijn eerste gedichten waren in het Turks, die werden gepubliceerd in Turkstalige tijdschriften in Nederland en Turkije. Uitgeverij Broy in Istanbul heeft drie gedichtenbundels van zijn hand uitgegeven. Nederlandstalige gedichten van Ali Şerik zijn opgenomen in verzamelbundels van Taalpodium Utrecht / Zeist. Doorbloeiend Heimwee is zijn laatste Nederlandstalige bundel.
Het zomerhuis
In het zomerhuis wachten de meubels
onder de witte lakens als een tafel
waarop je een maaltijd voor vrienden dekt
Als je luistert kan je het gegiechel
van vorig jaar nog horen
de wilde verhalen hangen nog steeds aan de kapstok
Als het zon lukt om door een klein opening
tussen de gordijnen door te glippen
zie je stofdeeltjes in de lucht traag zweven
de wind doet altijd zijn intree
hoe goed de ramen ook zijn gesloten
Als de bewoners komen
slaan ze alle ramen en deuren open
om plaats te maken voor nieuwe herinneringen
Daarna moeten ze als eerst de dode insecten opvegen
hun dood heeft immers geen plaats in een huis
de nachtvlinders, vliegen, spinnen en ander klein wezens
liggen op de vloer alsof ze nog weg kunnen
De mieren die elk jaar weer het huis bestormen
als een klein leger van ontdekkingsreizigers
zijn even snel weer vertrokken
als de bewoners terug zijn naar hun stad
Maar nu is de deur nog steeds op slot
het is al augustus en september wacht ongeduldig
zo te zien komt niemand dit jaar
er is een economische crisis
in het land waar ze vandaan komen
hopelijk begint daar geen oorlog
– Ali Şerik