De vrijdag volgens Ali Şerik

Ali Şerik. Foto: Hans Erkelens
Ali Şerik. Foto: Hans Erkelens

Amersfoort – Ali Şerik werd in 1962 geboren in Turkije. Hij was zeven jaar toen hij voor het eerst in Nederland kwam wonen. Voor de Amersfoortse Courant schreef Ali Şerik een aantal jaren een column. Zijn eerste gedichten waren in het Turks, die werden gepubliceerd in Turkstalige tijdschriften in Nederland en Turkije. Uitgeverij Broy in Istanbul heeft drie gedichtenbundels van zijn hand uitgegeven. Nederlandstalige gedichten van Ali Şerik zijn opgenomen in verzamelbundels van Taalpodium Utrecht / Zeist. Doorbloeiend Heimwee is zijn laatste Nederlandstalige bundel.

De kist
Mijn dochter loopt met een houten kist
de trap op, mijn studeerkamer binnen
zet de kist op de tafel
trekt de deur weer achter zich dicht
Ik sta beneden
mijn vrouw vertelt over haar droom
benieuwd naar de inhoud van de kist
laat ik mijn vrouw achter in de keuken
Midden op de trap
krijg ik een kus van mijn dochter
ze heeft tranen op haar wangen
Ik loop de kamer binnen
van levende en dode dichters
hier schrijf ik gedichten over het leven
Voorzichtig open ik de kist die naar aarde ruikt
ik zie een tuin
bedachtzaam zak ik via een ladder naar beneden
door de tuin loop ik
de woonkamer van een huis binnen
Als ik binnen ben
zie ik mijn dochter terneergeslagen
de trap oplopen
met een houten kist in haar beide handen
Leg hem op het bureau van je vader
roept mijn vrouw haar achterna
Je weet niet waarover ik heb gedroomd
zegt ze tegen mij
Ik wist niet waar ik was, het was herfst
en jij was dood, niemand huilde
Benieuwd naar de inhoud van de kist
zie mijn dochter boven aan  de trap
wat zit erin, een geschenk misschien
De kist
Mijn dochter loopt met een houten kist
de trap op, mijn studeerkamer binnen
zet de kist op de tafel
trekt de deur weer achter zich dicht
Ik sta beneden
mijn vrouw vertelt over haar droom
benieuwd naar de inhoud van de kist
laat ik mijn vrouw achter in de keuken
Midden op de trap
krijg ik een kus van mijn dochter
ze heeft tranen op haar wangen
Ik loop de kamer binnen
van levende en dode dichters
hier schrijf ik gedichten over het leven
Voorzichtig open ik de kist die naar aarde ruikt
ik zie een tuin
bedachtzaam zak ik via een ladder naar beneden
door de tuin loop ik
de woonkamer van een huis binnen
Als ik binnen ben
zie ik mijn dochter terneergeslagen
de trap oplopen
met een houten kist in haar beide handen
Leg hem op het bureau van je vader
roept mijn vrouw haar achterna
Je weet niet waarover ik heb gedroomd
zegt ze tegen mij
Ik wist niet waar ik was, het was herfst
en jij was dood, niemand huilde
Benieuwd naar de inhoud van de kist
zie mijn dochter boven aan  de trap
wat zit erin, een geschenk misschien
– Ali Şerik