De Vier van Vrijdag: Marlies Souren

Marlies Souren. “Ik kan mezelf in heel veel opzichten niet laten vallen.” Foto: Peter le Nobel

Ik ben iemand die van taal houd, ik herinner mij heel goed dat de klank van taal, de beweging van woorden etc. mij al heel vroeg interesseerden. Ook op de boerderij van mijn ouders (een cultuurarme omgeving, zonder boeken etc.) keek ik de woorden van de dierenarts en andere bezoekers echt uit hun mond. In 1980 publiceerde ik mijn eerste dichtbundel : “Iglo”. Afgelopen jaar 2018, bracht ik mijn tiende bundel uit. Mezelf uitdrukken via taal is een tweede natuur voor mij. Ik schreef columns en kunstrecensies, verhalen en gedichten. Het vloeit soms als vanzelf uit mijn pen en mijn computer. Niet dat het allemaal even goed is, maar het gebeurt vanuit een innerlijke noodzaak.

Het vallen van de avond

De trein zit vol met voorgevoel
Sommige meisjes huilen alvast
Diverse mobiele telefoons zitten
aan de oren van reizigers geklemd
Communicatie daarbuiten is niet
Mogelijk. Het heeft gevroren
De rails zijn wit. Ik durf niet verder
Te denken, aankomsttijden worden
Verschoven, zwarte wissels worden verlegd
Zal ik mijn doel: Gelukkig zijn,
Nog halen, voordat deze avond valt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *