De Vier van Vrijdag: Marlies Souren

Marlies Souren. “Ik kan mezelf in heel veel opzichten niet laten vallen.” Foto: Peter le Nobel

Ik ben iemand die van taal houd, ik herinner mij heel goed dat de klank van taal, de beweging van woorden etc. mij al heel vroeg interesseerden. Ook op de boerderij van mijn ouders (een cultuurarme omgeving, zonder boeken etc.) keek ik de woorden van de dierenarts en andere bezoekers echt uit hun mond. In 1980 publiceerde ik mijn eerste dichtbundel : “Iglo”. Afgelopen jaar 2018, bracht ik mijn tiende bundel uit. Mezelf uitdrukken via taal is een tweede natuur voor mij. Ik schreef columns en kunstrecensies, verhalen en gedichten. Het vloeit soms als vanzelf uit mijn pen en mijn computer. Niet dat het allemaal even goed is, maar het gebeurt vanuit een innerlijke noodzaak.

Platte stenen

in mijn droom
zie ik je weer dansen
en platte stenen
keilen over het water
in mijn droom val jij
in slaap op een ossenkar

buiten de droom
rijdt je snelle auto’s
slaap je nooit
spreek je altijd
met een telefoon
en voer je

druk, druk, druk
opdrachten uit voor
geld, geld, geld

terwijl wij op een
dunne scheidslijn
elkaar/ bij het stoplicht
soms een seconde
weer zien staan.

– Marlies Souren