De vier van Vrijdag: Marlies Souren

Marlies Souren. “Ik kan mezelf in heel veel opzichten niet laten vallen.” Foto: Peter le Nobel

Ik ben iemand die van taal houd, ik herinner mij heel goed dat de klank van taal, de beweging van woorden etc. mij al heel vroeg interesseerden. Ook op de boerderij van mijn ouders (een cultuurarme omgeving, zonder boeken etc.) keek ik de woorden van de dierenarts en andere bezoekers echt uit hun mond. In 1980 publiceerde ik mijn eerste dichtbundel : “Iglo”. Afgelopen jaar 2018, bracht ik mijn tiende bundel uit. Mezelf uitdrukken via taal is een tweede natuur voor mij. Ik schreef columns en kunstrecensies, verhalen en gedichten. Het vloeit soms als vanzelf uit mijn pen en mijn computer. Niet dat het allemaal even goed is, maar het gebeurt vanuit een innerlijke noodzaak.

Ruige Dagtocht

We gingen uit op steden trips
Zo zetten wij Goes op stelten
In Stavoren wierpen we vissen terug
In Schagen lieten we de steven wenden
Heerlijk Haarlem lieten we links liggen
In Delft zagen we de ramen schudden
En in Gouda staken we kaarsen aan.

Scheveningen was voor bezoekers gesloten
Geen zee today, ook Schimmert hield
zijn deuren dicht, in Geleen verstuikte ik mijn
grote teen, de pijn bleek gemeen, zodat er
die avond geen erotisch verkeer was
Van consumeren kon geen sprake meer
zijn. Verdorie, wat hadden wij aan
deze tocht met een gratis trein.

– Marlies Souren