De Vier van Vrijdag: Marlies Souren

Marlies Souren. “Ik kan mezelf in heel veel opzichten niet laten vallen.” Foto: Peter le Nobel

Ik ben iemand die van taal houd, ik herinner mij heel goed dat de klank van taal, de beweging van woorden etc. mij al heel vroeg interesseerden. Ook op de boerderij van mijn ouders (een cultuurarme omgeving, zonder boeken etc.) keek ik de woorden van de dierenarts en andere bezoekers echt uit hun mond. In 1980 publiceerde ik mijn eerste dichtbundel : “Iglo”. Afgelopen jaar 2018, bracht ik mijn tiende bundel uit. Mezelf uitdrukken via taal is een tweede natuur voor mij. Ik schreef columns en kunstrecensies, verhalen en gedichten. Het vloeit soms als vanzelf uit mijn pen en mijn computer. Niet dat het allemaal even goed is, maar het gebeurt vanuit een innerlijke noodzaak.

Het tegenzorgen

Niks ten nadele van honden hoor

Natuurlijk zou ik als jij een hond was
Voortdurend klaar staan met
Een glanzende kluif in elke hand
En enkelbandjes met halfedelstenen
Om je schoonheid te onderstrepen.

Maar nu ik weet dat ik jou
wel of niet een hond, of een blafferd
niet hebben of houden kan, nu houd ik mij
afzijdig van de zorgmodus. Nu ga ik niet
met jou aan de goud bestikte halsband
mee uit wandelen, in de ochtend en de
avond, teneinde jou te helpen ontlasten
terwijl ik sereen de andere kant uitkijk en op
mijn horloge, denk aan de uren die ik niet
met jou wil verdoen terwijl je naar me blaft,
maar met mezelf, om mijn handen vrij
te houden voor, gezang plezier
desnoods of met stofdoeken
dansend, zonder dat jij
In mijn kuiten bijt.

– Marlies Souren

One Reply to “De Vier van Vrijdag: Marlies Souren”

Comments are closed.