De Vier van Vrijdag: Jolies Heij

Jolies Heij.

Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.

Vrouw tot stoffen minnaar

Liefste, ik heb je gezocht. Ik ben zelfs naar je land
afgereisd, heb grenswachters, slagbomen en teststraten
getrotseerd om deel van jou te kunnen zijn. Dat
deel waar ik niet bij kan past jou naadloos en ik

trek het aan als een verstelde jas waar ik aan ruk,
pluk en uit barst. Of in verdwijn uit ongemak om
de slobberende ruimte om me heen. Jij spreidt hem niet
uit noch houdt de deur voor me open. Zoals zo vaak

wil ik je uit mijn leven laten lopen. Maar ik wen aan de
stiksels en borduursels die ons kleed weven, ook al
is het slordig aan elkaar genaaid met lapjes uit
verschillende oude dozen. Ik ben rekbaarder dan ik

dacht. Nog even en onze werelden zijn van elastiek,
onze handen van bisonkit. Maar laat onze lichamen
geen dwangbuis zijn, eerder een afgedankt kledingstuk.
Je raapt het op, ruikt eraan, snuift me ten langen leste op.

– Jolies Heij