De Vier van Vrijdag: Jolies Heij

Jolies Heij.

Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.

Leren lopen op de rode loper

Ze is gekomen uit het land waar zelfs de honden
in een boog om schedelplaatsen heen lopen. Lijkwades
marcheren in stil verdriet, de spijkers nog in de handen.
Trauma’s op iedere straathoek, smeergeld voor het opstrijken

is het na-oorlogse cliché dat ze wil vermijden door
doorluchtig roze babykamers te filmen. Ze kijkt met
de ogen van hier tot het glitters regent, vult de dagen
met het monteren van mooie plaatjes. Ze herbouwt

het land tot geluksmuseum vol kitsch en wordt geroemd
om haar omfloerste blik. Als regisseuse van haar leven
is zij gearriveerd, de rode loper voelt als gesmeerd
rozen niet doornig meer en het bloed stroomt waar

het maar gaan kan. Hoeveel lichtheid kun je verdragen?
Ik heb haar vader gekend, degene die haar uit de
wieg haalde en op koude, onbekende grond plantte.
Hij zei, praat me niet van oorlog, leren lopen is steeds

opnieuw beginnen en de nacht als een gelukkige droom.
Liefde is een verloren strijd, de harde werkelijkheid
maakt mij kwetsbaar en broos. Mijn volmaakte staat
past mij, het bewijs is op het witte doek vastgelegd.

– Jolies Heij