De Vier van Vrijdag: Jolies Heij

Jolies Heij.

Utrecht – De randen van het bestaan, de duistere gedachten, …Jolies Heij weet in haar poëzie deze ruwe kristallen van het leven te laten schitteren. In de tachtiger jaren studeerde zij Duits aan de Universiteit Utrecht en nu is zij full time dichter. Zij is te zien op onder meer poetry slams en poëziefestivals. Ook is zij GGZ-dichter. Een favoriete uitspraak op haar facebookprofiel: ‘Du musst nicht tanzen, aber beweg dein Herz (Wir sind Helden)’.

Ezelskuren

We laten de ezels uit in het kwartier aan
de Rijn omdat de schippers naar de Loreley
balkten en zij hun echo verschalkte tot ze
kwezelig onder de hanebalken en tussen

de dansende glazen in Wesel beëzeld
zwalkten zo stapelen wij verwijt op
verwijt tot zelfs pakezels ze niet meer
verdragen. Jij noemt mij ezelin zonder

vertrouwen jouw Mata Hari en werpt mij
voor de hoeven dat ik jouw fictie schrijf
terwijl je jouw leven als een sneeuwbol
koppig in eigen hand houdt. Je verklaart

de dichter dood en verheft het geborneerde zwijgen
tot vorm. Je oren zijn te groot om te scheepstoeter
te kunnen horen, laat staan mijn gelispel.
Ik breek ijs met handen door het enige wapen

in stelling te brengen dat ik bezit: je terugsturen
naar de eigen wei en zo staan wij beiden te kijk
ferm in steen of brons tot er iemand komt die
onze flanken streelt, ons iets liefs in het oor fluistert.

– Jolies Heij