De Vier van Vrijdag: Erika De Stercke

Erika De Stercke.
Erika De Stercke.

Gent – Erika De Stercke, lid van De Vier van Vrijdag, schrijft gedichten naar aanleiding van gesprekjes die zij opvangt in de trein, meldingen van vrienden. “Een gedachte of één woord kan bij mij blijven hangen en een eigen leven leiden. Ze laten mij niet los, de woorden. Mijn rugzak zit steeds vol met papiertjes en en allerlei info. Aan inspiratie geen gebrek.” Regelmatig gaat zij naar Nederland voor literaire activiteiten. Ook in Vlaanderen doet zij mee met poëzie-optredens.

Vreeswijk, vrees niet

Want waar zit jouw broeksriem en ik lach
de schaamte in het wankele licht voorbij.
Dat er al een leven tussen mijn borsten
ligt, lang geleden, steeds verzwegen. Ze
horen nergens bij.
Als een eenhoorn uitgestorven maar
levend op bezoedelde lakens in veel te
kleine ruimtes zo verplaats ik me.
Snuivend naar erkenning maar afgeblokt
met gordels van giftigheid.
Mijn vingers onder jouw riem. Hier
barsten bloemknoppen open, ik word jij.
We proesten het leven tot hoogtes die
stalen poorten breken. Getijden keren
in bezwerende lust. In jouw zijn liggen
de antwoorden zalig stil.

– Erika De Stercke