Jubileumsteen Letters van Utrecht voor Vrede van Utrecht

Utrecht – Chrétien Breukers, gildemeester van het Utrechts dichtersgilde, heeft zaterdag 1 juni een jubileumsteen van de Letters van Utrecht aangeboden aan Peter de Haan van de Stichting Vrede van Utrecht.
De Letters van Utrecht bestaat één jaar! Een mooie gelegenheid om een steen aan te bieden aan het grote Utrechtse culturele evenement van 2013; de viering van De Vrede van Utrecht. Daarnaast een mooi moment om alle mensen die in het afgelopen jaar een of meerdere steentjes hebben bijgedragen heel hartelijk te bedanken.
Ter plekke, nabij Oudegracht 309, werd zaterdag uit de steen een letter gehakt die werd toegevoegd aan het gedicht.
Het gedicht tot nu toe
Op 2 juni 2012 onthulde burgemeester Wolfsen in één keer de eerste 648 letters van de Letters van Utrecht. Sindsdien hakt iedere zaterdag rond 13.00 uur een steenhouwer de volgende letter uit een grijze natuursteen langs de Oudegracht. Op dit moment hebben de volgende dichters bij gedragen aan het gedicht:
Ruben van Gogh (Letters 1-124), Ingmar Heytze (Letters 125-240), Chrétien Breukers (Letters 241-374), Alexis de Roode (Letters 375-532), Ellen Deckwitz (Letters 533- 682), Mark Boog (Letters 683-?).
Je zult ergens moeten beginnen om het verleden een plaats te geven, het heden doet er steeds minder toe. Hoe verder je bent, hoe beter. Ga maar door nu,
laat je sporen na. Vergeet de flits waarin je mag bestaan, de wereld is je stratenplan. Was er een tijd dat je een ander was: die ging voorbij.
Je bent die ander al. Je bent, zoals je weet, van dit verhaal de spil. Dit is de eeuwigheid. Die duurt. Die heeft de tijd. Ga daarom op in je verhaal en zwelg. Vertel.
Vertel ons wie je bent met elke stap. In ons verhaal verdwijnen wij vanzelf, en enkel jij blijft over op den duur. Jij en deze letters, die uit steen gehouwen zijn. Zoals de letters op ons graf.
De barsten in de Dom. Naar de hemel opgestoken als een wijsvinger, om de schuldigen aan te duiden en meer tijd te eisen. Zodat we weer rechtop kunnen gaan, als mensen langs de gracht.
Die naar hun voeten…
Hoe verder?
Het gedicht groeit zolang het door mensen gedragen en gesteund wordt. Iedere week kan iemand zijn naam met een letter verbinden, om zo een steentje bij te dragen aan dit gedicht voor de toekomst. Als Utrechters dit eeuwen blijven doen schrijven zij met de lijn van zinnen weer letters in de plattegrond van de veranderende stad. Wie een steentje bij wil dragen kan terecht op www.delettersvanutrecht.nl.
Utrecht – Chrétien Breukers, gildemeester van het Utrechts dichtersgilde, heeft zaterdag 1 juni een jubileumsteen van de Letters van Utrecht aangeboden aan Peter de Haan van de Stichting Vrede van Utrecht.
De Letters van Utrecht bestaat één jaar! Een mooie gelegenheid om een steen aan te bieden aan het grote Utrechtse culturele evenement van 2013; de viering van De Vrede van Utrecht. Daarnaast een mooi moment om alle mensen die in het afgelopen jaar een of meerdere steentjes hebben bijgedragen heel hartelijk te bedanken.
Ter plekke, nabij Oudegracht 309, werd zaterdag uit de steen een letter gehakt die werd toegevoegd aan het gedicht.
Het gedicht tot nu toe
Op 2 juni 2012 onthulde burgemeester Wolfsen in één keer de eerste 648 letters van de Letters van Utrecht. Sindsdien hakt iedere zaterdag rond 13.00 uur een steenhouwer de volgende letter uit een grijze natuursteen langs de Oudegracht. Op dit moment hebben de volgende dichters bij gedragen aan het gedicht:
Ruben van Gogh (Letters 1-124), Ingmar Heytze (Letters 125-240), Chrétien Breukers (Letters 241-374), Alexis de Roode (Letters 375-532), Ellen Deckwitz (Letters 533- 682), Mark Boog (Letters 683-?).
Je zult ergens moeten beginnen om het verleden een plaats te geven, het heden doet er steeds minder toe. Hoe verder je bent, hoe beter. Ga maar door nu,
laat je sporen na. Vergeet de flits waarin je mag bestaan, de wereld is je stratenplan. Was er een tijd dat je een ander was: die ging voorbij.
Je bent die ander al. Je bent, zoals je weet, van dit verhaal de spil. Dit is de eeuwigheid. Die duurt. Die heeft de tijd. Ga daarom op in je verhaal en zwelg. Vertel.
Vertel ons wie je bent met elke stap. In ons verhaal verdwijnen wij vanzelf, en enkel jij blijft over op den duur. Jij en deze letters, die uit steen gehouwen zijn. Zoals de letters op ons graf.
De barsten in de Dom. Naar de hemel opgestoken als een wijsvinger, om de schuldigen aan te duiden en meer tijd te eisen. Zodat we weer rechtop kunnen gaan, als mensen langs de gracht.
Die naar hun voeten…
Hoe verder?
Het gedicht groeit zolang het door mensen gedragen en gesteund wordt. Iedere week kan iemand zijn naam met een letter verbinden, om zo een steentje bij te dragen aan dit gedicht voor de toekomst. Als Utrechters dit eeuwen blijven doen schrijven zij met de lijn van zinnen weer letters in de plattegrond van de veranderende stad. Wie een steentje bij wil dragen kan terecht op www.delettersvanutrecht.nl.