Aangename verrassingen op Nacht van de Poëzie

Aangename verrassingen op Nacht van de Poëzie
<foto lezerspubliek>
Utrecht – De 30e Nacht van de Poëzie bracht een aantal aangename verrassingen met zich mee. Een van de dichters die mochten optreden was Kees van Kooten. Onder een breed publiek is hij al bekend om zijn bundels korte verhalen, maar dat hij de laatste jaren ook gedichten schrijft is minder bekend.
Zijn poëzie kent dezelfde luchtigheid als zijn korte verhalen, of ‘opstellen’ zoals hij ze zelf ooit noemde, maar verzanden niet in vrijblijvende, behaagzieke luchtigheid. Er zijn rauwe randjes. <kees van kooten>
Martin Reints
Ontdekking van de avond vind ik echter Martin Reints, die ik niet eerder op mijn netvlies had. In 1981 blijkt hij al te hebben gedebuteerd met ‘Waar ze komt daar is ze’.
Zijn poëzie lijkt bijna spreektaal te zijn, zo eenvoudig zijn de zinnen, maar dan is er toch een draai in zijn gedichten, niet alleen naar inhoud, maar ook in het gebruik van taal. In het gedicht ‘Singer-songwriter’ passen ‘slingerende godsdiensten’ als vanzelf bij de ‘wolkenslierten’. Reints kan beelden tegenover elkaar zetten en daarmee al een fraaie spanning oproepen.
Singer-songwriter
Je zet de televisie aan zonder geluid
en zapt totdat het beeld klopt met het geluid bij de buren
nu weet je naar welke serie ze zitten te kijken
maar wat heb je daaraan?
tien minuten voor het optreden komt de singer-songwriter binnen
met de gitaar in een gitaarkoffer en nog iets
maar je weet niet wat
buiten veegt een vermoeide rugzaktoerist het zweet van zijn gezicht
en zet een fles water aan zijn mond
in de Himalaya slingeren de godsdiensten langs
afbrokkelende bergpaadjes en over hangbruggen
boven diepe ravijnen
wolkenslierten trekken langs de hemel
de Melkweg en de Andromedanevel stormen op elkaar af.
Titi Zaadnoordijk
<gerrit komrij>
Een sympathieke ontmoeting is er met Titi Zaadnoordijk. Zij treedt niet op, maar is te vinden op de boekenmarkt. Terwijl je zit op een stoel met schapenvacht, fluistert ze voor een euro een liefdesgedicht in je oor.
Als beeldend kunstenares is Titi Zaadnoordijk genomineerd voor de BAS-grafiekprijs. Wie haar wil helpen om die prijs te winnen, kan op haar stemmen door te surfen naar www.titi.nl, naar de agenda te gaan en de link te volgen.
Als dichter heeft ze voor het laatst in 1995 een dichtbundel uitgebracht, ‘verlangen is een broertje dood’. Komend voorjaar wordt echter nieuw werk van haar verwacht. En, naar ik hoop, wederom met illustraties van haar hand.
Bezoekers
<ruben van gogh>
Opvallend is dat er minder bezoekers zijn dan vorig jaar; de Nacht is niet geheel uitverkocht. Exacte bezoekersaantallen zijn nog niet te geven. Een dertigste editie moet toch een mooi rond getal zijn om extra mensen te trekken.
Het is gissen naar de oorzaak. Volgens een dichter kwam dat misschien omdat het onzeker was of De Nacht doorging, maar zoals in het voorwoord van Ingmar Heytze al werd vermeld: ‘Er was nooit een tijd waarin het voortbestaan van De Nacht vanzelfsprekend was, en zo’n tijd zal er ook niet komen.’ Volgend jaar weer.
De 30e editie van ' De Nacht' bracht aangename ontdekkingen met zich mee. Foto: Peter le Nobel
De 30e editie van ' De Nacht' bracht aangename ontdekkingen met zich mee. Foto: Peter le Nobel

Utrecht – De 30e Nacht van de Poëzie bracht een aantal aangename verrassingen met zich mee. Een van de dichters die mocht optreden was Kees van Kooten. Onder een breed publiek is hij al bekend om zijn bundels korte verhalen, maar dat hij de laatste jaren ook gedichten schrijft is minder bekend.

Zijn poëzie kent dezelfde luchtigheid als zijn korte verhalen, of ‘opstellen’ zoals hij ze zelf ooit noemde, maar de gedichten verzanden niet in vrijblijvende, behaagzieke luchtigheid. Er zijn rauwe randjes.
Martin Reints
David Mulder maakte van elke bericht een gedicht. Foto: Peter le Nobel
David Mulder maakte van elk bericht een gedicht. Foto: Peter le Nobel

Ontdekking van de avond vind ik echter Martin Reints, die ik niet eerder op mijn netvlies had. In 1981 blijkt hij al te hebben gedebuteerd met ‘Waar ze komt daar is ze’.

Zijn poëzie lijkt bijna spreektaal te zijn, zo eenvoudig zijn de zinnen, maar dan is er toch een draai in zijn gedichten, niet alleen naar inhoud, maar ook in het gebruik van taal. In het gedicht ‘Singer-songwriter’ passen ‘slingerende godsdiensten’ als vanzelf bij de ‘wolkenslierten’. Reints kan beelden tegenover elkaar zetten en daarmee al een fraaie spanning oproepen.
Singer-songwriter
Je zet de televisie aan zonder geluid
en zapt totdat het beeld klopt met het geluid bij de buren
nu weet je naar welke serie ze zitten te kijken
maar wat heb je daaraan?
tien minuten voor het optreden komt de singer-songwriter binnen
met de gitaar in een gitaarkoffer en nog iets
maar je weet niet wat
buiten veegt een vermoeide rugzaktoerist het zweet van zijn gezicht
en zet een fles water aan zijn mond
in de Himalaya slingeren de godsdiensten langs
afbrokkelende bergpaadjes en over hangbruggen
boven diepe ravijnen
wolkenslierten trekken langs de hemel
de Melkweg en de Andromedanevel stormen op elkaar af.
Uit de bundel: ‘Lopende zaken’
Titi Zaadnoordijk
Ook Gerrit Komrij trad op (midden). Foto: Peter le Nobel
Ook Gerrit Komrij trad op (midden). Foto: Peter le Nobel

Een sympathieke ontmoeting is er met Titi Zaadnoordijk. Zij treedt niet op, maar is te vinden op de boekenmarkt. Terwijl je zit op een stoel met schapenvacht, fluistert ze voor een euro een liefdesgedicht in je oor.

Als beeldend kunstenares is Titi Zaadnoordijk genomineerd voor de BAS-grafiekprijs. Wie haar wil helpen om die prijs te winnen, kan op haar stemmen door te surfen naar www.titi.nl, naar de agenda te gaan en de link te volgen.
Als dichter heeft ze voor het laatst in 1995 een dichtbundel uitgebracht, ‘Verlangen is een broertje dood’. Komend voorjaar wordt echter nieuw werk van haar verwacht. En, naar ik hoop, wederom met illustraties van haar hand.
Bezoekers
Ruben van Gogh droeg in de foyer voor uit eigen werk met special effects. Foto: Peter le Nobel
Ruben van Gogh droeg in de foyer voor uit eigen werk met special effects. Foto: Peter le Nobel

Opvallend is dat er minder bezoekers zijn dan vorig jaar; de Nacht is niet geheel uitverkocht. Exacte bezoekersaantallen zijn nog niet te geven. Een dertigste editie moet toch een mooi rond getal zijn om extra mensen te trekken.

Het is gissen naar de oorzaak. Volgens een dichter kwam dat misschien omdat het onzeker was of De Nacht doorging, maar zoals in het voorwoord van Ingmar Heytze in de nachtbundel al stond vermeld: ‘Er was nooit een tijd waarin het voortbestaan van De Nacht vanzelfsprekend was, en zo’n tijd zal er ook niet komen.’ Volgend jaar weer.