Thrillertocht naar hogere waarheid

Jeroen van Dillen zoekt en vindt in ‘De Osiris Opdracht’

Door Peter le Nobel

 

“Als je verschillende verhalen als een puzzel over elkaar heen legt, kun je de hogere waarheid achterhalen”, zegt Jeroen van Dillen. Foto: Peter le Nobel
“Als je verschillende verhalen als een puzzel over elkaar heen legt, kun je de hogere waarheid achterhalen”, zegt Jeroen van Dillen. Foto: Peter le Nobel

 

Utrecht – Achteraf bezien hield Jeroen van Dillen zich al zeker tien jaar bezig met religie en spiritualiteit. Het resultaat daarvan is te lezen in ‘De Osiris Opdracht’, verpakt in een spannende thriller. “Al die jaren heb ik me een praktiserend atheïst genoemd, een kwinkslag van mij. Nu voel ik meer een cultureel atheïst.”

“Ik ben opgegroeid met bidden voor het eten en zat op christelijke scholen. Mijn ouders zijn nog steeds gelovig en gaan ’s zondags naar de Lutherse Kerk. Ik viel van mijn geloof af tijdens de oorlog in Ruanda: ik zag op tv een speer in het water drijven met drie babylijkjes eraan gespietst. ‘Welke god kan dat nou toestaan?’, dacht ik bij mezelf.” Van Dillen begon zich toen al onbehaaglijk te voelen bij de materiële benadering van het geloof, zoals hij zelf noemt; het volgen van de regeltjes, zonder enige spiritualiteit.

“In die tijd noemde ik mijzelf schertsend een praktiserend atheïst. Wie geloofde had naar mijn idee een gaatje in zijn hoofd. Ik begon heel veel te lezen, met mensen te praten en na te denken. Er is een bekende uitspraak in de bijbel: ‘Zoekt en gij zult vinden’ en het gekke is: als je zoekt, dan vind je ook. Nu zou ik zeggen: ik ben een cultureel atheïst; ik geloof niet in een God die door onze cultuur is bepaald. Ik geloof meer in een persoonlijke beleving van spiritualiteit, die ik niet direct God zou willen noemen. Het is ook een lastig begrip om er een betekenis aan te geven. Iedereen geeft er een eigen invulling aan en dan betekent het niks meer. Ik ben zelf tot de conclusie gekomen dat het leven meer is dan materie, dat er al iets bestaat voor het lichaam geboren wordt en blijft voortbestaan als het lichaam sterft.”

Thriller

Die visie heeft Van Dillen niet gebracht als een droog essay, maar in de vorm van een thriller. Nora, een alledaagse vrouw in Nederland, blijkt door de goden uitgekozen te zijn om de mensheid een stapje verder te helpen. Daarvoor is het nodig dat ze uiteindelijk in een piramide in Egypte terecht komt, om daar te worden ingewijd. De tocht voert langs diverse landen, op de hielen gezeten door Lióna, die de goden zelf op het pad van Nora hebben gebracht om haar door tegenslagen te laten sterken. Dat loopt wat uit de hand, nu Lióna tot de conclusie komt dat zij de uitverkorene is en Nora wil uitschakelen.

In het boek komen heel veel godsdiensten aan de orde, van de natuurgodsdienst van Indianen in Noord-Amerika tot het boeddhisme en het hindoeïsme, waaruit onder meer blijkt dat elke religie zo haar eigen scheppingsverhalen heeft, en er is een verrassende uitleg te lezen van de vier evangeliën: de mens was ooit niet materieel gebonden, is echter steeds dieper in de materie gegaan en is nu op de weg terug naar het geestelijke. “De personage Gudruna heb ik laten opgroeien in Zwitserland, niet geheel toevallig, want daar woonde Rudolf Steiner. Zijn anthroposofisch gedachtengoed heb ik ook in het boek verwerkt.”

Essentie

“In feite heb ik de essentie van allerlei opvattingen proberen te achterhalen. Het is niet voor niets dat er vier evangeliën zijn. De een is daarbij niet belangrijker dan de andere, maar de waarheid is zo complex en zo omvangrijk en onze taal zo beperkt dat je best een verhaal op vier verschillende manieren kan vertellen en als een puzzel over elkaar heen kan leggen om de hogere waarheid erachter te kunnen achterhalen.”

Volgens Van Dillen staat voor mensen veel in de weg om dat te kunnen doen, domweg door tijdgebrek, of door angst. “Strenge groeperingen zijn bang voor God en vrezen ter plekke door de bliksem getroffen te worden. Dat beperkt je in je vrijheid om te onderzoeken en zelf na te denken. En ook het beeld van God staat heel erg in de weg. Als je dat vasthoudt, dan is het moeilijk om de echte God te vinden. In het gunstigste geval helpen kerken je er niet bij, en in het ernstigste geval staan ze in de weg. Juist het zelf onderzoeken en je persoonlijke ervaring van spiritualiteit is heel bevrijdend.”

Vertrouwen

“Je kunt het leven zien als een rivier waar je op dobbert. Je kunt bijsturen of tegen de stroom inzwemmen. Dan moet je vertrouwen hebben. Deepak Chopra zegt in zijn boek ‘Synchronisch leven’: kijk goed naar aanwijzingen, let op de dingen die op je pad komen. Pak ze aan of niet, maar blijf luisteren naar je gevoel en laat je niet afleiden door allerlei verzonnen wensen of verlangens, zoals een baan, een auto of een vrouw. Je mee laten voeren door die stroom kun je omschrijven als overgave. Het Arabisch woord daarvoor is islam. In het christendom spreken ze van vertrouwen. Daar komen alle religies in feite op neer: vertrouwen hebben in je bestemming, in het leven. Dan gaat het niet meer om een boze man op een wolk. Als je het zo bekijkt, blijft er van godsdiensten niets meer over.”

osirisopdracht1Jeroen van Dillen, De Osiris Opdracht, Uitgeverij Viradectis, 496 p., ISBN: 978 90 8157901 8, prijs: 19,95 euro. Zie ook www.osirisopdracht.nl