er was niets meer te eten

wie weet dat god, een wonder hen nog redden kon

er zijn verlaten kinderen die gevonden worden

in elk geval was het voor ouders

niet om aan te zien

dit langzaam sterven van gebrek

beter onwetend, zonder taal of teken achterblijven

dan de laatste kans ontnemen

aan wie je hebt voortgebracht

het bos verzwolg het haveloze nageslacht

er was geen wonder en misschien was god afwezig

wel vond de dood hen dicht bijeen

Utrecht – Een beeld zegt meer dan duizend woorden, zeggen ze, maar soms behoeft het gevoel toelichting. Dichteres Hanneke Verbeek en fotograaf en dichter Geerten van Gelder werken samen om beeld en poëzie met elkaar te laten vervloeien. Beiden werken samen in Taalpodium, de grootste vereniging van dichters en schrijvers in Midden-Nederland. Elke dinsdag op de nationaleboekenblog.nl: het fotoboek van de dichter.

er was niets meer te eten

wie weet dat god, een wonder hen nog redden kon

er zijn verlaten kinderen die gevonden worden

in elk geval was het voor ouders

niet om aan te zien

dit langzaam sterven van gebrek

beter onwetend, zonder taal of teken achterblijven

dan de laatste kans ontnemen

aan wie je hebt voortgebracht

het bos verzwolg het haveloze nageslacht

er was geen wonder en misschien was god afwezig

wel vond de dood hen dicht bijeen

- Hanneke Verbeek

je kent ze wel

de mensen die bij ieder sprankje zon

daarin gaan zitten met

een dikke winterjas

de benen opgetrokken

onder wollen plaid

het hoort zo langzaamaan al

bij een hollands winterlandschap

dat stoelen buiten blijven staan

op elk terras, de ketting ‘s avonds

door verstijfde vingers

tussen poten wordt geregen

je ziet het aan de kleur

van hun verweerde koppen

het is wel afzien maar

als makke schapen

volgen ze elkaar

Utrecht – Een beeld zegt meer dan duizend woorden, zeggen ze, maar soms behoeft het gevoel toelichting. Dichteres Hanneke Verbeek en fotograaf en dichter Geerten van Gelder werken samen om beeld en poëzie met elkaar te laten vervloeien. Beiden werken samen in Taalpodium, de grootste vereniging van dichters en schrijvers in Midden-Nederland. Elke dinsdag op de nationaleboekenblog.nl: het fotoboek van de dichter.

je kent ze wel

de mensen die bij ieder sprankje zon

daarin gaan zitten met

een dikke winterjas

de benen opgetrokken

onder wollen plaid

het hoort zo langzaamaan al

bij een hollands winterlandschap

dat stoelen buiten blijven staan

op elk terras, de ketting ‘s avonds

door verstijfde vingers

tussen poten wordt geregen

je ziet het aan de kleur

van hun verweerde koppen

het is wel afzien maar

als makke schapen

volgen ze elkaar

- Hanneke Verbeek

zo’n graad of tien en af en toe

wat lauwe regen uit lichtgrijze lucht

en stille bomen in een flauwe wind

zal dit zo’n winter zijn

dat najaar haast onmerkbaar

naar de lente glijdt?

zo een waarin de rozen langzaam

knoppen blijven kleuren

bedruppeld bloemblad  tussen

groene bollenpuntjes staat

de aarde los en luchtig

open doet voor wat zich aandient

als nog niet verwacht bezoek?

als Schumanns Kinderszenen,

de kamer rustig vullend

met bescheidenheid

liefs van Hanneke

Utrecht – Hanneke Verbeek uit De Bilt is bestuurslid van Taalpodium, het grootste gezelschap van dichters en schrijvers in Midden-Nederland. En zij is dichter. Elke vrijdag is er een gedicht van haar hand op nationaleboekenblog.nl

zo’n graad of tien en af en toe

wat lauwe regen uit lichtgrijze lucht

en stille bomen in een flauwe wind

zal dit zo’n winter zijn

dat najaar haast onmerkbaar

naar de lente glijdt?

zo een waarin de rozen langzaam

knoppen blijven kleuren

bedruppeld bloemblad  tussen

groene bollenpuntjes staat

de aarde los en luchtig

open doet voor wat zich aandient

als nog niet verwacht bezoek?

als Schumanns Kinderszenen,

de kamer rustig vullend

met bescheidenheid

- Hanneke Verbeek

ooit is hij hier in slaap gevallen

in bos dat oerbos was en vol gevaren

zoals hij zelf, de draak

in strijd gewond geraakt

tijdelijk verslagen en ontdaan van kracht

vertrouwend op herstelvermogen

genezende kwetsuren, de zon was mild

de winters zacht, hij lag beschut te wachten

op terugkeer van het helle vuur

een eeuw is snel voorbij en niemand

nam de wapens op, wie langskwam

heeft glimlachend even omgekeken

schubben verflauwd tot oude vacht

felgroen naar grijs verkleurd

zo is de tijd aan hem verstreken

Utrecht – Een beeld zegt meer dan duizend woorden, zeggen ze, maar soms behoeft het gevoel toelichting. Dichteres Hanneke Verbeek en fotograaf en dichter Geerten van Gelder werken samen om beeld en poëzie met elkaar te laten vervloeien. Beiden werken samen in Taalpodium, de grootste vereniging van dichters en schrijvers in Midden-Nederland. Elke dinsdag op de nationaleboekenblog.nl: het fotoboek van de dichter.

ooit is hij hier in slaap gevallen

in bos dat oerbos was en vol gevaren

zoals hij zelf, de draak

in strijd gewond geraakt

tijdelijk verslagen en ontdaan van kracht

vertrouwend op herstelvermogen

genezende kwetsuren, de zon was mild

de winters zacht, hij lag beschut te wachten

op terugkeer van het helle vuur

een eeuw is snel voorbij en niemand

nam de wapens op, wie langskwam

heeft glimlachend even omgekeken

schubben verflauwd tot oude vacht

felgroen naar grijs verkleurd

zo is de tijd aan hem verstreken

- Hanneke Verbeek

Utrecht – Jee Kast, illustrator en schrijver, heeft zojuist voltooid: ‘Kate’, een vierdelig verhaal, waarin marketing geen winners, maar losers sponsort. Met in de hoofdrol de held, de hele of halve ‘James Bond’: Johnson.

-

‘Er dwarrelt een ongenoegen door de straten, langs de stoepranden, over de nokken van de daken. Liefde is een oproep op een afbrokkelende muur geworden, een halfverdwenen krabbel. Respect is op een krant naast de deur gelegd die met het oud papier verdwenen is. Mensen willen feesten. Mensen willen vergeten. Vergeten dat ze werken en ze werken om … om te kunnen feesten om te vergeten dat ze werken. In die stoepgootjes waar ontevredenheid langs dwarrelt, ligt iets wat ooit op mensen geleken heeft.’

-

Zie verder http://www.jeekast.be/2011/12/kate-e01-e02/

Utrecht – Jee Kast, illustrator en schrijver, heeft zojuist voltooid: ‘Kate’, een vierdelig verhaal. Met in de hoofdrol de held, de hele of halve ‘James Bond’: Johnson. En ditmaal is het verhaal echt online!

Zie verder http://www.jeekast.be/2011/12/kate-e01-e02/

in aardedonker ligt de wereld

voor mijn voeten

de vrouw zit zacht gelijnd in kleurpotlood aan tafel

een reeks gelijke lampen beschijnt haar van opzij

loopt door tot ver voorbij haar achterkant

de aquablauwe kamerjas geeft vroege ochtend aan

het scherm werpt

langs de vleug op sjaalkraag en manchetten

een ander licht op haar gelaat

zij, die vanuit gordijnen opdoemt

en woont in het vacuüm van dubbel glas

zij die binnen buiten is en uitvaagt door de dag, zij

moet het zijn die opschrijft wat in mij verborgen blijft

hanneke

in aardedonker ligt de wereld

voor mijn voeten

de vrouw zit zacht gelijnd in kleurpotlood aan tafel

een reeks gelijke lampen beschijnt haar van opzij

loopt door tot ver voorbij haar achterkant

de aquablauwe kamerjas geeft vroege ochtend aan

het scherm werpt

langs de vleug op sjaalkraag en manchetten

een ander licht op haar gelaat

zij, die vanuit gordijnen opdoemt

en woont in het vacuüm van dubbel glas

zij die binnen buiten is en uitvaagt door de dag, zij

moet het zijn die opschrijft wat in mij verborgen blijft

- Hanneke Verbeek